نماز در آيينه قرآن و حديث - محتشم مؤمنى
پيامهاى قرآني(معارف قرآني)
در ميان عباداتى که در اسلام واجب گرديده است، بدون ترديد ارزش و اهميت نماز از همه بيشتر است . شکل فارسى واژه نماز از لفظ پهلوى نماک گرفته شده که به معنى خم شدن و تعظيم کردن است و به تدريج در معناى «صلاة» يعنى نماز مسلمانان استفاده شده است . پس از اشارهاى اجمالى به معناى لغوى و ريشهيابى واژه نماز و صلاة و همچنين نگاهى به کاربردهاى قرآنى لفظ صلاة، نويسنده دو پرسش مطرح مىکند:
1 . وجوب نماز قبل از اسلام در آيينهاى آسمانى ديگر
2 . کيفيت نماز در آن اديان و تفاوت آن با نماز مسلمانان .
نويسنده در پاسخ به پرسش نخستبا استفاده از آيات قرآن وجود نماز در اديان ديگر را ثابت مىکند چرا که بهترين وسيله براى نزديکى به خداوند است . در پاسخ به پرسش دوم نيز با تکيه بر آيات قرآن مشخص مىشود که براى مثال نماز ديگر اديان، رکوع نداشته است و يا فاقد حمد و سوره بوده است چرا که هنوز قرآن نازل نشده بود و يا سلام تشهد که مخصوص مسلمانان است . همچنين جهت قبله نيز در ديگر اديان با قبله در اسلام متفاوت بوده است .
نويسنده در ادامه به کيفيت نماز در اسلام و روند واجب شدن آن از طرف خداوند متعال مىپردازد . دستور خداوند در شب معراج که امت پيامبر صلى الله عليه و آله هر شبانه روز در پنج وعده نماز بخوانند از مسلمات تاريخ اسلام است و مطابق بيان نورانى پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله در شب معراج تمام انبياء الاهى به امر خداوند به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اقتدا کردند و اولين اذان گفته شد و نماز اقامه گرديد . همچنين ترتيب ذکرهاى نماز و افعال آن و کيفيت وضو در همين شب به پيامبر صلى الله عليه و آله آموخته شد . البته ابتدا پنجاه نماز تشريع گرديد، ولى با درخواست نبى اکرم صلى الله عليه و آله به پنج نماز يوميه تبديل شد و خداوند فرمود که در همين پنج نماز اجر پنجاه نماز را قرار خواهد دهد . تعداد رکعات نيز ابتدا ده رکعتبود و بعد از تولد امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام، پيامبر صلى الله عليه و آله هفت رکعتبر آن افزود و خداوند اين عمل را امضا فرمود:
افزوده شدن قنوت نيز در سال چهارم هجرى پس از واقعه بئر معونه (که در آن چهل نفر از رجال علمى اسلام که حافظ قرآن و احکام بودند، به شهادت رسيدند) اتفاق افتاد . ناراحتى پيامبر از اين حادثه به اندازهاى بود که تا يک ماه در قنوت نماز صبح بر قاتلان آنها با اسم و رسم نفرين مىکرد و اين آغاز قنوت بود»
کيهان، 6/11/8۶
نوشته شده توسط خادم القرآن در 87/02/18
ساعت 7 موضوع نماز در آيينه قرآن و حديث |
لینک ثابت
